Anneke Blogt

Dit is de eerste keer dat ik een liedje van Kid Rock hoor, en jaja het is commercieel, bladiebla, maar ik vind het leuk ! Zo zomers !

Op de website van Antoon kwam ik het stokje ‘Zomerherinneringen’ tegen. Nu weet ik dat het de bedoeling is dat je zo’n stokje krijgt van iemand anders, maar ik ken simpelweg geen schroom . En stiekem verveel ik me vandaag dood.

Mijn top 3 :

1. Zomer 2007. De zomer van vorig jaar was ongetwijfeld de beste die ik in mijn 19-jarig bestaan heb meegemaakt. Mijn middelbare diploma op zak, na de proclamatie richting Werchter voor mijn allereerste combi-festival (mét Gwendolyn), daarna met mijn beste vrienden naar Rock Herk (inclusief kamperen in de tuin van één van hen), leuke mensen leren kennen op vakantie in Oostenrijk, voor de eerste keer goed veel centjes verdiend met mijn vakantiewerk en als afsluiter in september 10 dagen mijn tante en nonkel bezoeken in Italië. Dolletjes !
2. Zomer 2004. In juli ging ik toen voor de eerste keer naar Italië en vanaf dag 1 had ik er mijn hart verloren. Terug naar huis gaan was dan ook een beetje sterven. Die zomer had ik ook voor het eerst een echt vriendinnenklikje waar ik váák mee op sjok ben geweest – waaronder naar mijn eerste echte fuif en festivalletje (Rock Herk).
3. Zomer 2005. Een zomer waarin ik véél tijd heb doorgebracht met mijn (toenmalig) beste vriendinnetje. Van weekendjes naar zee tot de allereerste keer naar Pukkelpop : we waren een onafscheidelijk duo . Onze vriendschap heeft het afgelopen jaar niet overleefd (tussen de studentensteden Leuven en Hasselt ligt écht wel een groot verschil), maar ik heb prachtige herinneringen aan die tijd !

Deze zomer wordt volgens mij niet zo’n groot succes. Jammer genoeg mocht ik van thuis niet mee op vakantie met vriendinnetjes naar Lloret de Mar (en het ergste van alles, een uitspraak van mama in de week : “Nu heb ik er al spijt van, ze had gemakkelijk mee kunnen gaan, ze was waarschijnlijk de meest verantwoordelijke van heel de hoop) en net wanneer zij terug zijn, vertrek ik naar Slovenië. Eind augustus worden bovendien mijn wijsheidstanden getrokken (wédden dat het net dan 30°C is ?!). Voor Rock Herk moet ik passen want iedereen zit in Lloret of op scouts- of chirokamp. Ook Pukkelpop zit er dit jaar niet in, want de meeste hebben vakantiewerk en/of herexamens. Jammer, jammer, jammer ! Maar soit, er zullen nog wel topdaagjes komen ook zeker ! Eind september zullen jullie weten wat het geworden is .

Slecht slapen is niet goed voor mijn gemoedstoestand. Niet alleen word ik krekelig doordat ik moe ben, maar ik ga er ‘s nachts veel te veel door nadenken. Dezenacht was het weer prijs. Eerst zat ik met mijn gedachten nog bij Slovenië, waar ik volgende week donderdag naar vertrek. Ooo wat kijk ik daar naar uit ! Ik herinnerde nog goed dat ik in januari dacht : “Dat het maar snel eind juli is” toen we de vakantie boekten. Toen besefte ik plots iets : we zijn al in de helft van juli , en dat was niet bepaald een aangenaam besef. Maandenlang heb ik tijdens het schooljaar uitgekeken naar de zomermaanden, waarin ik heerlijk zou kunnen uitrusten. En nu zijn er al 2 weken voorbij ! Nu nog een weekje chillen, dan een week op vakantie en als ik thuiskom is het al au-gus-tus ! AUGUSTUS.

Wil iemand de tijd eventjes stilzetten. Asjeblieft ?

In Amerika lijkt alles veel makkelijker te gaan, zeker wanneer het op liefdesvlak aankomt.

Neem nu bijvoorbeeld de serie ‘Sex and the City’. Slechts drie afleveringen heb ik gisteren gezien, drie. Maar in die drie afleveringen had Samantha wel 4 keer prijs en kon Carrie 2 keer een lief aan de haak slaan. En daarvoor moest ze helemaal niet zitten wachten aan de telefoon, hopend dat hij haar belt voor date numero 2. Nee :

Carrie : I like you

Hij : I like you too

En voila, na date numero 1 was het al gebakken. “Waarom kan het bij ons zo eenvoudig niet gaan?” vroeg vriendin S. zuchtend. Awel ja, hoe komt het dat in Amerikaanse series zulke dingen zonder al te veel problemen verlopen ? Ga maar na : of het nu ‘Sex and the City’, ‘Grey’s Anatomy’ of een andere serie is, wanneer puntje bij paaltje komt lopen de romances daar negen van de tien keer goed af. En dan gaat het niet eens om absurde verhaallijnen waar aliens en soortgelijken in tevoorschijn komen. Nee nee, scenarios over het dagdagelijkse Amerikaanse leven met een vleugje perfecte romantiek. Vriendin S. en ik hadden maar één conclusie :

Volgend jaar gaan we op vakantie naar Amerika.

En vandaag is zo’n dag. Het begon al dezemorgen toen ik abrupt wakker werd gemaakt doordat de telefoon ging – die jammer genoeg vlak langs mijn oor lag. Nu weet ik dat een mens sowieso op een gegeven moment uit zijn bed moet kruipen, maar moest het echt nét terwijl ik aan het dromen was over Harry Potter en Prince Caspian, die samenleefden in één grote fantasiewereld en een strijd aan het voeren waren om MIJ ?! Voeg daar nog eens barstende hoofdpijn aan toe zodra ik het licht aandeed en je kan je al inbeelden dat mijn humeur niet op en top was.

Eenmaal beneden beterde het er niet bepaald op. Op 5 minuten tijd liet ik een glas uit mijn handen vallen, stootte ik mijn teen tegen de deur en bleek de douchekop stuk te zijn waardoor ik mijn haar in de wastafel moest wassen. Me-no-like.

En dan moet je bedenken dat de dag nog maar half is. Wordt ongetwijfeld vervolgd . . .