In Amerika lijkt alles veel makkelijker te gaan, zeker wanneer het op liefdesvlak aankomt.
Neem nu bijvoorbeeld de serie ‘Sex and the City’. Slechts drie afleveringen heb ik gisteren gezien, drie. Maar in die drie afleveringen had Samantha wel 4 keer prijs en kon Carrie 2 keer een lief aan de haak slaan. En daarvoor moest ze helemaal niet zitten wachten aan de telefoon, hopend dat hij haar belt voor date numero 2. Nee :
Carrie : I like you
Hij : I like you too
En voila, na date numero 1 was het al gebakken. “Waarom kan het bij ons zo eenvoudig niet gaan?” vroeg vriendin S. zuchtend. Awel ja, hoe komt het dat in Amerikaanse series zulke dingen zonder al te veel problemen verlopen ? Ga maar na : of het nu ‘Sex and the City’, ‘Grey’s Anatomy’ of een andere serie is, wanneer puntje bij paaltje komt lopen de romances daar negen van de tien keer goed af. En dan gaat het niet eens om absurde verhaallijnen waar aliens en soortgelijken in tevoorschijn komen. Nee nee, scenarios over het dagdagelijkse Amerikaanse leven met een vleugje perfecte romantiek. Vriendin S. en ik hadden maar één conclusie :
Volgend jaar gaan we op vakantie naar Amerika.
